Mən heç vaxt bəxtimdən şikayətlənməmişəm, amma onu xüsusilə şanslı da adlandıra bilmərəm. Adi bir həyatım var idi: universiteti bitirmişdim, kiçik bir şirkətdə ofis meneceri işləyirdim, axşamlar evə qayıdıb yemək yeyib yatırdım. Dostlarım həftə sonları klublara, barlara gedərdi, mən isə evdə qalıb kitab oxuyar, serial izləyərdim. İnsanlarla ünsiyyət məni yorurdu, tək qalmaq daha rahat idi. O vaxtlar özümü heç də bədbəxt hiss etmirdim, sadəcə həyatın adi axarına qapılmışdım. Nə böyük sevinclərim vardı, nə də böyük kədərlərim. Ta ki, bir gün işdən çıxarılana qədər.
Şirkət kiçildilməyə gedirdi, mən də ən gənc işçilərdən biri olduğum üçün siyahıda birinci idim. Direktor məni otağına çağırıb iki aylıq maaş verdiyini və təəssüfləndiyini dedi. Mən heç nə demədim, sadəcə başımı buladım, əşyalarımı yığıb çıxdım. Küçədə günəş parlayırdı, insanlar işlərinə tələsirdi, mən isə dayanmışdım və nə edəcəyimi bilmirdim. Evə gəldim, çarpayıya uzandım, tavana baxdım. Nə qədər belə qaldım, bilmirəm. Sonra telefonumu götürüb iş elanlarına baxmağa başladım. Yüzlərlə elan, minlərlə tələb. İngilis dili bilməlisən, xüsusi proqramlar bilməlisən, təcrübə lazımdır. Məndə heç nə yox idi.
Günlər həftələrə çevrildi. Kiçik yığımım var idi, ona görə dərhal aclıq təhlükəsi yox idi. Amma psixoloji olaraq çökürdüm. Hər səhər oyanırdım, iş axtarırdım, axşam yatırdım. Heç kimi görmək istəmirdim, dostların zənglərinə cavab vermirdim. Anam zəng edib hal-əhval tutanda "yaxşıyam, iş axtarıram" deyib keçirdim. Amma içimdə bir boşluq böyüyürdü. Nəyəsə inanmaq, nəyəsə ümid etmək istəyirdim. Və bir gecə yarısı, yata bilməyəndə, telefonumu əlimə alıb sosial şəbəkələrdə gəzərkən bir reklam gördüm. Reklamda deyilirdi ki, bəxtini sına, böyük uduşlar qazan. Güldüm, keçdim. Amma reklam təkrarlandı, sonra yenə. Dördüncü dəfə olanda düşündüm: "Bəlkə, bu bir işarədir?"
Reklamdakı linkə keçdim. Bir kazino saytı açıldı, rəngarəng, cazibədar. Oyunlar, bonuslar, turnirlər. Maraqlı gəldi. Qeydiyyatdan keçmək üçün bir neçə dəqiqə lazım idi. Amma birdən fikirləşdim: "Mən nə edirəm? Bu axmaqlıqdır." Və saytı bağladım. Amma reklamlar gəlməyə davam edirdi. Sanki məni təqib edirdi. Bir gün qəzəbləndim, qərar verdim ki, gedib hesabımı silim. Axtarış motoruna yazdım: how to delete mostbet account. Təlimatlar çıxdı, amma onları oxuyarkən bir şey diqqətimi çəkdi. İstifadəçi şərhlərində biri yazmışdı ki, hesabını silmə, sadəcə limit qoy, mən belə edib qazanc əldə etdim. Dayandım. Düşündüm. Bəlkə həqiqətən şansımı sınamalıyam? Axı itirəcək nəyim var? Bir neçə manat.
Həmin gün qeydiyyatdan keçdim, 20 manat yüklədim. Oyunları gəzməyə başladım. Slotlar, ruletka, blackjack. Heç nə başa düşmürdüm, sadəcə fırladırdım. Bir saat ərzində 20 manatın hamısını uduzdum. "Əlbəttə" dedim, "belə də olmalı idi." Üzüldüm, amma çox deyil. Qərar verdim ki, daha oynamayacağam. Bir neçə gün keçdi. Yenə iş axtarırdım, yenə heç bir cavab gəlmirdi. Yenə o reklamlar. Bir gün oturdum, düşündüm: "Bəlkə səhv edirəm? Bəlkə strategiya lazımdır?" İnternetdə qumar strategiyalarını araşdırmağa başladım. Ruletka üçün Martingale, slotlar üçün müxtəlif taktikalar, bankroll idarəetməsi. Özümə bir plan qurdum: gündə cəmi 10 manat oynayacağam, uduzsam dayanacağam, qazansam da dayanacağam.
Növbəti həftə bu planı tətbiq etdim. Hər gün 10 manat yükləyir, oynayır, uduzanda dayanır, qazananda da dayanırdım. Qəribədir, amma bu intizam mənə işləyirdi. Birinci həftə 30 manat uduzdum, 20 manat qazandım, ümumilikdə 10 manat itirdim. İkinci həftə 20 manat uduzdum, 40 manat qazandım, 20 manat qazanc. Üçüncü həftə 50 manat qazandım, 10 manat uduzdum. Kiçik, amma sabit irəliləyiş. Daha da öyrənirdim, oyunları tanıyırdım. Artıq hansı slotların daha çox qazandırdığını, hansı saatlarda oynamağın daha yaxşı olduğunu bilirdim. Bu, sadəcə şans deyildi, bu, bir növ bacarıq idi.
Dördüncü həftənin sonunda hesabımda 150 manat yığılmışdı. Özümə inanmağa başladım. Bəlkə bu, mənim üçün bir fürsətdir? Bəlkə müvəqqəti olaraq bu işlə məşğul olum? Amma içimdə bir qorxu da var idi. "Bəs aludə olsam? Bəs uduzsam?" Bu suallar məni narahat edirdi. Yenə axtarışa başladım: how to delete mostbet account. Bu dəfə sildim. Üç gün dözdüm. Üçüncü gün axşam yenə qeydiyyatdan keçdim, yenə başladım. Dərk etdim ki, sadəcə silmək kifayət deyil, özümlə mübarizə aparmalıyam. Və özümə qaydalar qoydum: heç vaxt borc pula oynama, heç vaxt itirdiyinin dalınca getmə, həmişə limit qoy. Bu qaydalara əməl etdim. Və işlədi.
Aylar keçdi. Mən hələ də iş tapmamışdım, amma artıq o qədər də narahat deyildim. Kazino mənə kiçik, amma sabit gəlir verirdi. Ayda 500-600 manat qazanırdım, bu, ofis işimdən qazandığımın yarısı idi, amma kifayət idi. Vaxtım bol idi, özümü inkişaf etdirirdim, kitab oxuyurdum, idman edirdim. Daha xoşbəxt idim. Bir gün anam zəng etdi, dedi ki, təmirə pul lazımdır. Kömək edə bilərsən? Dedim, əlbəttə. 200 manat göndərdim. Anam təəccübləndi: hardan tapdın? Dedim, iş tapmışam, yaxşı işdir, evdən işləyirəm. İnandı. Özüm də inanmağa başlamışdım ki, bu, həqiqətən bir işdir.
Bir il keçdi. Artıq kazinoda təcrübəli oyunçu idim. Oyunları tanıyırdım, bonusları bilirdim, ən yaxşı vaxtları bilirdim. Bir gün böyük uduş gəldi. Gecə idi, oynaya-oynaya səhərə qalmışdım. Birdən bir slotda böyük kombinasiya düşdü. Ekran işıqlandı, musiqi yüksəldi, rəqəmlər böyüdü. 1000 manat! Oturduğum yerdə donub qaldım. Əllərim əsirdi, ürəyim döyünürdü. Bu qədər pulu bir dəfəyə qazanmaq... inanılmaz idi. Pul çıxartdım, iki günə kartıma keçdi. Həmin həftə evdə təmirə başladıq, anam üçün yeni paltar aldım, özümə də yeni telefon. Həyat dəyişirdi.
İndi, iki il keçdi. Mən hələ də oynayıram, amma artıq daha təcrübəliyəm, daha sakitəm. Böyük uduşlar gəlir, kiçik itkilər olur, amma ümumi balans həmişə müsbətdir. İş tapmadım, artıq axtarmıram da. Bu mənim işimdir. Dostlar soruşur nə işlə məşğul olduğumu, deyirəm investoram, maliyyə bazarlarında işləyirəm. Gülürlər, inanırlar. Kim bilir, bəlkə də bu, həqiqətən bir növ investisiyadır. Risk var, gəlir var. Əsas olan nə etdiyini bilməkdir.
Keçən gün yenə düşündüm: bəlkə dayanım? Bəlkə bu qədər kifayətdir? Yenə axtardım: how to delete mostbet account. Amma bu dəfə silmədim. Niyə silim? Bu, mənə xoşbəxtlik gətirir. Mənə azadlıq gətirir. Mən istədiyim vaxt oyanıram, istədiyim vaxt işləyirəm, istədiyim vaxt istirahət edirəm. Heç bir patron mənə nə edəcəyimi demir, heç bir iş saatı məni məhdudlaşdırmır. Bəlkə də bəxtim gətirdi, bəlkə də bacardım. Hər nədirsə, mən xoşbəxtəm. Və bu gün gecə yenə oynayacağam, çünki sabah yatmaq istəyirəm, günorta qalxıb çay içəcəyəm, sonra yenə oynayacağam. Bu mənim həyatımdır, mənim seçimimdir. Və heç kimə borclu deyiləm.