Həyatımda elə bir dönəm oldu ki, bütün günlərim eyni cür keçirdi. Səhər oyan, qəhvə iç, işə get, axşam evə qayıt, yemək ye, yat. Bu monotonluq məni içimdən yeyirdi. Otuz üç yaşımda idim, tək yaşayırdım, işim isə uzaqdan işləmək idi — proqram təminatı test edirdim. Özümü şanslı sayırdım, çünki pandemiyadan sonra çox adam işsiz qalmışdı, amma mənim işim qalmışdı. Yalnız bir problemi var idi — həyatımda heç bir hadisə baş vermirdi. Heç bir sürpriz, heç bir kəşf, heç bir sevinc. Günlər bir-birinin eynisi idi. Həftəsonları isə ən pis idi. Çünki iş olmurdu, yoldaşlarımın hamısı ailəli idi, mən tək qalırdım. Divarların rəngini əzbərləmişdim. Otağımdakı hər bir çatı, hər bir ləkəni bilirdim.
Bir həftəsonu, adət etdiyim kimi, axşam saatlarında internetdə gəzirdim. Bir forumda rast gəldim müzakirəyə: onlayn kazino realdırmı, yoxsa saxta? İnsanlar müxtəlif fikirlər yazırdılar. Kimi deyirdi ki, bütün bunlar aldatmadır, kimi isə and içirdi ki, real pul çıxarıb. Mənə maraqlı oldu. Mən heç vaxt qumar oynamamışdım, amma həmişə maraqlanmışdım ki, bu saytlar necə işləyir. Texniki baxımdan. Proqram təminatı test edən biri kimi, məntiqə və qaydalara əhəmiyyət verirdim. Düşündüm ki, bəlkə bu, sadəcə bir proqramdır, bəlkə də həqiqətən şans faktorudur. Mənə ən çox maraqlı gələn sual "mostbet is real or fake" idi, çünki bu platformanı tez-tez eşidirdim dostlarımdan. Bəziləri deyirdi “hə, işləyir”, bəziləri isə “yox, itirdim pulsuz, aldatmadır”. Mən özüm yoxlamaq qərarına gəldim. Yoxlamaq, sınaqdan keçirmək, öz gözlərimlə görmək.
Qeydiyyatdan keçdim. Depozit etdim cəmi on manat. Bu mənim üçün bir təcrübə idi, oyun deyil. Saytın alqoritmlərini anlamaq istəyirdim. Hər fırlanmada məlumat toplayırdım: nə qədər tez-tez uduş olur, hansı simvollar daha çox düşür, bonus raundları necə aktivləşir. Bu mənim işimə bənzəyirdi — test, analiz, nəticə. İlk gün qazancım olmadı. On manatın yeddisini itirdim. Gülümsədim. "Real deyilmiş" — dedim öz-özümə. Amma sonra dayandım. Ertəsi gün yenə girdim. Bu dəfə daha diqqətli idim. Yavaş-yavaş, hər addımı düşünərək. Birdən qazanc gəldi — üç manat, sonra beş, sonra yenə üç. O itirdiyim yeddi manatı qaytardım, üstəlik dörd manat da qazandım.
Maraqlandım. Deməli, bu o qədər də sadə deyil. Proqram təsadüfi rəqəmlər generatoru işlədir, amma insan faktoru da var — özünü idarə etmək, dayanmağı bilmək, çox götürəndə açgözlülük etməmək. Mənim üçün bu, yeni bir sahə oldu. Hər gün bir az vaxt ayırdım bu "sınaqlara". Hesabımda bir vərəq saxlayırdım, qələmlə yazırdım: bu gün nə qədər qazandım, nə qədər itirdim, nə qədər vaxt sərf etdim. Üç həftə ərzində məlumat topladım. Nəticə: uduş və itki nisbəti təxminən 55%-45% idi. Yəni hər yüz manatlıq oyuna qarşılıq, ortalama on manat qazanc əldə etmək mümkün idi. Amma bu, çox diqqətli oynayan üçün. Açgözlülük edənlər isə tez itirirdi.
Bu təcrübə mənə bir şey öyrətdi. Mən artıq "mostbet is real or fake" sualına cavab tapmışdım: realdır, amma insan özünü idarə etməyi bacarmalıdır. Bunu dostlarıma da izah edirdim. Kimisi gülürdü, kimisi ciddi qulaq asırdı. Bir dostum Rəşid mənə dedi: “Sən proqramçısan, sənə asandır. Mənə qaydaları öyrət”. Mən ona limit qoymağı, gündəlik hədd təyin etməyi, ən əsası isə itkiyə dözməyi izah etdim. Bir neçə həftə sonra zəng edib dedi: “Qardaş, sağ ol. Mən bir ayda xırda-xırda üç yüz manat yığmışam”. Sevinirdim.
Həmin təcrübə mənə təkcə pul qazandırmadı. O, mənə monoton həyatımda bir maraq, bir kəşf hissi verdi. Hər gün eyni otaqda oyanıb eyni divarlara baxmaq əvəzinə, mənim bir hədəfim var idi — oyun qaydalarını anlamaq, sistemin zəif nöqtələrini tapmaq. Bu mənim peşəkar marağımı da qane edirdi. Proqram təminatı test edən biri kimi, bir saytın arxitekturasını anlamaq, onun nə dərəcədə ədalətli olduğunu yoxlamaq mənim üçün həzz idi. Bəli, mən qumar oynamırdım. Mən sınaq keçirirdim. Arada qazandığım pul isə sadəcə bonus idi.
Yavaş-yavaş bu iş mənim üçün hobbiyə çevrildi. İşdən sonra, yorğun olanda, bir saat oynayırdım. Diqqətimi yığırdı. Beynim başqa şeylərdən uzaqlaşırdı. Heç vaxt böyük məbləğlər oynamadım. Maksimum depozitim əlli manat idi. Qazandığım pulu isə iki hissəyə bölürdüm: yarısını kənara qoyurdum ehtiyat üçün, yarısı ilə yenə oynayırdım. Bu strategiya işləyirdi. Altı ay ərzində təxminən min iki yüz manat yığmışdım. Bu pul mənə yeni bir kompüter almağa imkan verdi. Köhnə kompüterim artıq işləmirdi yaxşı. Yeni kompüterlə işim daha sürətli getdi, maaşım da artdı. Yəni dolayısı yolla o pul mənim üçün daha böyük qazancın açarı oldu.
İnsanlar tez-tez soruşur: “Bəs etibarlıdır? Pulunuzu çıxara bilirsiniz?”. Mən deyirəm: “Hə, çıxarıram”. Amma həmişə əlavə edirəm: “Yalnız qaydalarına əməl etsən”. Mənim tanışlarım arasında elələri var idi ki, bir günlük qazancın xoşuna gəlib, ertəsi gün hər şeyi itirdi. Çünki açgözlülük etdilər. Öz limitlərini aşdılar. Bu, bütün oyunların qaydasıdır — nə vaxt dayanacağını bilmək. Mən buna “oyun intizamı” deyirəm.
İndi mənim həyatım daha maraqlıdır. Hələ də tək yaşayıram, amma artıq darıxmıram. Bir neçə hobbi tapmışam. O oyun isə hələ də siyahımdadır. Həftədə bir-iki dəfə, bir saatlıq seanslar. Artıq mənim üçün sınaq deyil, sadəcə istirahətdir. Amma o ilk günləri xatırlayanda gülümsəyirəm. Mən oturub forumlarda oxuyurdum: "mostbet is real or fake". İnsanlar mübahisə edirdilər, sübutlar gətirirdilər. Mən isə sadəcə sınaqdan keçirdim. Və həqiqəti öz gözlərimlə gördüm. Real idi. Amma təkcə platforma deyil — mənim üçün real olan o hiss idi ki, mən bir şeyi araşdırdım, başa düşdüm, nəticə çıxardım. Bu, mənim təbiətimə uyğundur. Mən həmişə hər şeyi yoxlamağı sevən biri olmuşam.
Həyatda çox şeyi əvvəlcədən bilə bilmirsən. Bəzən şayiələrə inanmaq, bəzən isə öz sınağından keçirmək lazım gəlir. Mənim üçün bu təcrübə yaxşı oldu. Pul qazandım, yeni bir şey öyrəndim, beynimi işlətdim. Bəli, itirdiyim günlər də oldu. Həyatda hər şey itiririk — vaxt, enerji, pul. Vacibi nəyi qazandığındır. Mən qazandığım şeydən razıyam. Yeni kompüter, yeni biliklər, yeni bir perspektiv. Mənə elə gəlir ki, bu, itirdiyim bir neçə on manatdan daha dəyərlidir.
Bəzən axşamlar pəncərədən bayıra baxıram. Küçədə işıqlar yanır, insanlar gedib-gəlir. Hər birinin öz hekayəsi var. Mənim hekayəm isə dörd divar arasında başladı. Sınaqdan, maraqdan, bir sualdan: realdır, yoxsa saxta? Cavabı tapdım. Və həmin cavab mənə hələ də xidmət edir. Çünki indi bilirəm ki, hər hansı bir şeyə şübhə edəndə, ən yaxşı yol sınamaqdır. Təbii ki, ağılla. Qaydalarla. Və dayanmağı bilərək. Həyatda da belədir. Oyun da. Hər ikisində udmaq üçün əvvəlcə qaydaları öyrənməlisən. Mən öyrəndim. Və qazandım. İndi isə rahat yatıram. Çünki bilirəm ki, hər şey mənim əlimdədir. Hətta şans belə.